ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ

Ζητήσαμε από τους γονείς να συνδράμουν στην προσπάθειά μας να δουλέψουμε τα συναισθήματα στον παιδικό σταθμό. Οι οδηγίες που τους δώσαμε ήταν να εστιάσουν πάνω στα 4 βασικά συναισθήματα: το φόβο, το θυμό, τη λύπη και την αγάπη. Και να προσπαθήσουν να τα αποτυπώσουν με κάποιο τρόπο και να μας τα φέρουν στο σταθμό. Είτε κόβοντας εικόνες από περιοδικά και κάνοντας ένα κολάζ, είτε ζωγραφίζοντας σε χαρτί προσωπάκια, είτε βάφοντας χάρτινα πιάτα σε στυλ emoticons. Επίσης, θα μπορούσαν να δοκιμάσουν να παρατηρήσουν διάφορες εκφράσεις του προσώπου τους και να μας φέρουν φωτογραφίες. Όπως και να κάνουν μία εξερεύνηση στη βιβλιοθήκη τους και να βρουν βιβλία σχετικά με αυτά τα συναισθήματα. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, και οι ιδέες των γονιών απίστευτες! Μας έφεραν βιβλία, ένα αυτοσχέδιο επιτραπέζιο, φατσούλες σε πιάτα και σε χαρτόνι, τροχό συναισθημάτων, γλωσσοπίεστρα με φατσούλες από πλαστελίνη ή με εκτυπωμένες φωτογραφίες των παιδιών που αποτύπωναν τα συναισθήματα κ.α.! Όλα αυτά μας έδωσαν πολλές ιδέες για να δοκιμάσουμε στο σχολείο.

Συγκεκριμένα, ένα από τα βιβλία που μας έφεραν ήταν το "Τα συναισθήματά μου στη μουσική" της σειράς Γνωρίζω τους ήχους του κόσμου, ένα βιλβίο με ήχους που συνδέει τα συναισθήματα με ένα κλασσικό κομμάτι (το φόβο, τη λύπη, τη χαρά, το θυμό και την αγάπη). Με αυτή την αφορμή, σχεδιάσαμε τα 5 συναισθήματα σε χαρτί Α4 και τα κολλήσαμε σε διαφορετικά σημεία μέσα στην τάξη. Παίζαμε τα μουσικά κομμάτια και τα παιδιά σε ομάδες αφού περπατούσαν τριγύρω στο ρυθμό του κομματιού, κατέληγαν στο συναίσθημα που τους προκαλούσε η μουσική.

Άλλη μέρα, μοιράσαμε σε όλα τα παιδιά τα 4 συναισθήματα σε ταμπελάκια (σε ένα γλωσσοπίεστρο κολλήσαμε ένα στρογγυλό χαρτόνι με το κάθε συναίσθημα), αφηγούμασταν μία κατάσταση, και τα παιδιά έπρεπε να σηκώσουν το ταμπελάκι με το συναίσθημα που τους γεννήθηκε. Για παράδειγμα: "Γλύφω το παγωτό μου και πέφτει κάτω", "Παίζω με τα τουβλάκια και ένα παιδάκι καταστρέφει την κατασκευή μου", "Το κατοικίδιό μου αρρώστησε και το πήγαμε στον κτηνίατρο" κτλ.

Για το φόβο δοκιμάσαμε κι εμείς να το ζωγραφίσουμε σε ένα χαρτάκι, και αφού τον παρουσιάζαμε στην παρεούλα τον τσαλακώναμε, τον πατάγαμε με το πόδι μας και τον ρίχναμε στο καλαθάκι.

Σε κάθε ανάγνωση βιβλίου εστιάζαμε στα συναισθήματα του ήρωα και προσπαθούσαμε να μπούμε στη θέση του και να μαντέψουμε πως θα νιώθαμε εμείς σε μία αντίστοιχη κατάσταση.

Προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπους και τεχνικές να ελέγχουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, με βαθιές ανάσες, μετρώντας μέχρι το 10 κτλ.

Μερικά από τα βιβλία που διαβάσαμε ήταν τα κάτωθι: